Όταν ξεκινά η δόνηση δεν υπάρχει χρόνος για σκέψη· το σώμα κάνει ό,τι έχει κάνει και πριν. Γι’ αυτό δεν αρκεί να γνωρίζετε το Σκύψτε, Καλυφθείτε, Κρατηθείτε· πρέπει να το εξασκήσετε. Για τα παιδιά, η άσκηση δεν χρειάζεται να είναι ένα τρομακτικό μάθημα· μπορεί να είναι ένα σύντομο παιχνίδι που παίζετε μαζί. Η AFAD συνιστά την επανεξέταση του οικογενειακού σχεδίου καταστροφών κάθε έξι μήνες και την εκτέλεση ασκήσεων κατά καιρούς σύμφωνα με αυτό.

Πριν από την άσκηση: μια ήρεμη κουβέντα

Εξηγήστε με σύντομη, ειλικρινή γλώσσα κατάλληλη για την ηλικία του παιδιού σας: «Μερικές φορές το έδαφος κουνιέται. Ξέρουμε τι να κάνουμε όταν κουνιέται, γι’ αυτό είμαστε ασφαλείς.» Αποφύγετε αναλυτικές εικόνες καταστροφής και τρομακτικές ιστορίες. Και το πρόγραμμα Ready Kids της FEMA για παιδιά παρουσιάζει την ετοιμότητα ως συνήθεια που χτίζει η οικογένεια μαζί και επαναλαμβάνει τακτικά.

1. Κυνήγι ασφαλών σημείων

Περάστε μαζί από κάθε δωμάτιο και ρωτήστε: «Αν κουνηθεί εδώ, πού σκύβουμε;» Ο χώρος κάτω από ένα γερό τραπέζι ή δίπλα σε εσωτερικό τοίχο μακριά από πράγματα που μπορούν να πέσουν και από τζάμια είναι καλή απάντηση. Δίπλα σε βιβλιοθήκη, παράθυρο, βαρύ κάδρο ή πολυέλαιο είναι κακή απάντηση. Τα παιδιά μπορούν να σημειώσουν τα σημεία που βρήκατε με μικρά αυτοκόλλητα.

2. Το παιχνίδι Σκύψτε, Καλυφθείτε, Κρατηθείτε

Ένας ενήλικας φωνάζει «Σεισμός!» και όλοι σκύβουν στο πλησιέστερο ασφαλές σημείο:

  1. Σκύψτε: Στα γόνατα και στα χέρια.
  2. Καλυφθείτε: Μπες κάτω από το τραπέζι· αν δεν υπάρχει τραπέζι, προστάτεψε το κεφάλι και τον σβέρκο με τα χέρια.
  3. Κρατηθείτε: Κράτα το πόδι του τραπεζιού και μην το αφήσεις.

Στις ασκήσεις ShakeOut μένετε σε αυτή τη θέση τουλάχιστον 60 δευτερόλεπτα· σε πραγματικό σεισμό περιμένετε μέχρι να σταματήσει η δόνηση. Για τα μικρά παιδιά πετυχαίνει το παιχνίδι «τα κουνελάκια στη φωλιά» που προτείνει το ShakeOut: ο ενήλικας λέει «Σεισμός, κουνελάκια στη φωλιά!» και όλα τα «κουνελάκια» κρύβονται στη φωλιά κάτω από το τραπέζι.

Επαναλάβετε το παιχνίδι σε διαφορετικές ώρες και δωμάτια: στο φαγητό, στο παιχνίδι, στο μπάνιο. Αν είστε στο κρεβάτι, η συμβουλή του ShakeOut είναι να μείνετε στο κρεβάτι και να προστατέψετε το κεφάλι και τον σβέρκο με μαξιλάρι· το να πατήσετε σε σπασμένα γυαλιά στο σκοτάδι είναι μεγαλύτερος κίνδυνος.

3. Αφού σταματήσει η δόνηση

Πάρτε την άσκηση ένα βήμα παραπέρα:

  • Φορέστε παπούτσια, πάρτε το σακίδιο σεισμού και βγείτε από το κτίριο από τη διαδρομή που αποφασίσατε. Υπενθυμίστε στα παιδιά ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί ασανσέρ.
  • Περπατήστε ως το σημείο συνάντησης κοντά στο σπίτι. Βρείτε μαζί και το επίσημο σημείο συγκέντρωσης της γειτονιάς σας.
  • Δείξτε στα μεγαλύτερα παιδιά πού βρίσκονται η βαλβίδα του αερίου και ο πίνακας ασφαλειών, αλλά πείτε τους ότι το κλείσιμό τους το αφήνετε στους ενήλικες.

4. Τι πρέπει να ξέρει το παιδί

  • Το τηλέφωνο τουλάχιστον ενός γονέα απ’ έξω και ένα αντίγραφο σε χαρτί στο σακίδιό του.
  • Ποιο είναι το κοινό πρόσωπο επικοινωνίας εκτός πόλης.
  • Πότε καλούμε το 112. Δείτε μαζί τη σελίδα αριθμοί έκτακτης ανάγκης.
  • Αν εγκλωβιστεί κάτω από ερείπια, να ακουστεί χτυπώντας κάπου ή με σφυρίχτρα αντί να φωνάζει. Βάλτε μια μικρή σφυρίχτρα στο σακίδιό του· με το εργαλείο σφυρίχτρα έκτακτης ανάγκης μπορείτε να ακούσετε μαζί πώς ταξιδεύει ο ήχος.

Μπορείτε να γράψετε αυτές τις πληροφορίες σε μια κάρτα με το εργαλείο οικογενειακό σχέδιο έκτακτης ανάγκης και να την εκτυπώσετε.

5. Σχολείο και άτομα φροντίδας

Μάθετε το σχέδιο καταστροφών του σχολείου και το πρόγραμμα ασκήσεων. Ενημερώστε εκ των προτέρων το σχολείο ποιος μπορεί να παραλάβει το παιδί σας αν ο σεισμός γίνει κατά τις ώρες λειτουργίας. Όσοι περνούν χρόνο με το παιδί, όπως η νταντά ή οι παππούδες, πρέπει να γνωρίζουν το ίδιο σχέδιο.

Συζητήστε μετά την άσκηση

Το ShakeOut συνιστά, όταν τελειώσει η άσκηση, να συζητήσετε τι πήγε καλά και τι ήταν δύσκολο και να προσθέσετε όσα μάθατε στο σχέδιο. Δώστε στο παιδί σας την ευκαιρία να κάνει ερωτήσεις, πάρτε στα σοβαρά τα συναισθήματά του και τονίστε ότι η ετοιμότητα δίνει αίσθημα ασφάλειας. Αλλάζετε κάτι μικρό σε κάθε άσκηση: άλλο δωμάτιο, άλλη ώρα, άλλη διαδρομή προς το σημείο συνάντησης.

Να θυμάστε: Στόχος δεν είναι να τρομάξετε αλλά να δημιουργήσετε συνήθεια. Ένα πεντάλεπτο παιχνίδι που παίζεται μερικές φορές τον χρόνο φροντίζει να ξέρει το παιδί σας τι να κάνει όταν ξεκινήσει η δόνηση.